Category

JPK VAT

Oznaczenia GTU w plikach JPK – dostawy towarów.

By | JPK VAT | No Comments

,,Nowe przepisy dotyczące JPK składanego wraz z deklaracją, będą stanowiły w 2021r. jeden zgłównych obszarów zainteresowań podatników. Administracja skarbowa skierowała już do przedsiębiorców pierwsze pytania dotyczące złożonych plików JPK.  Ten proces będzie przybierał na sile. Urzędy skarbowe potrzebują coraz mniej czasu na wdrażanie nowych rozwiązań. Już w pierwszy kwartale 2021 r. można się spodziewać wysokiej aktywności fiskusa, związanej z weryfikacją  JPK

Wysokie ryzyko intensywnych działań administracji skarbowej wiąże się także z nowymi sankcjami 

Administracja została wyposażona w możliwość nakładania dotkliwych dla podatników kar. Niestety, część przesłanych już do urzędów skarbowych JPK_V7 zawiera błędy, które będą musiały zostać skorygowane.

Warto śledzić wszystkie nowe informacje dotyczące JPK i unikać niepotrzebnych problemów. Jedno z najczęściej pojawiających się pytań dotyczy oznaczeń GTU. W dzisiejszym wpisie zajmiemy się ich najliczniejszą częścią – oznaczeniami dostaw towarów.

 Dostawy towarów podlegające oznaczaniu kodami GTU 

W przesłanych ewidencjach podatnicy zostali zobowiązani do dokonywania oznaczeń m.in. dostaw niektórych towarów. Podzielono je na 10 grup. Rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług zawiera szczegóły dotyczące poszczególnych oznaczeń. Zastosowana metoda kwalifikowania towarów do poszczególnych grup nie jest jednak w pełni precyzyjna i budzi wiele wątpliwości.  

Ewidencja powinna zawierać oznaczenia dotyczące dostawy: 
  • napojów alkoholowych – oznaczenie „01”, 
  • paliw – oznaczenie „02”, 
  • oleju opałowego – oznaczenie „03”, 
  • wyrobów tytoniowych – oznaczenie „04”, 
  • odpadów – oznaczenie „05”, 
  • urządzeń oraz części elektronicznych – oznaczenie „06”, 
  •  pojazdów i części samochodowych – oznaczenie „07”, 
  •  metali szlachetnych oraz nieszlachetnych – oznaczenie „08”, 
  • leków oraz wyrobów medycznych – oznaczenie „09”, 
  • budynków i budowli – oznaczenie „10”.  

Czy dokonana dostawa podlega oznaczeniu kodem GTU

Jeżeli podatnik dokonuje dostawy towarów wymienionych w poszczególnych kategoriach, należy dokonać dokładnej  analizy, czy rzeczywiście dokonywana dostawa podlega oznaczaniu kodem GTUPomimo wystawienia faktury obejmującej towary wymienione w rozporządzeniu wykonawczym, nie zawsze będzie ona podlegała oznaczeniu.

Oznaczenia GTU a odpady

Stanie się tak na przykład w sytuacji dotyczącej odpadów, których dostawa podlega oznaczeniu „05”. Tym kodem będzie oznaczana  wyłącznie dostawa odpadów, o których mowa w pozycjach 79-91 załącznika nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług. Pomimo więc, że przedsiębiorca dokonuje zagospodarowania odpadów obejmującego ich  zbieranie, transport i przetwarzanie, nie będą one objęte obowiązkiem oznaczania w nowym JPK. Stanie się tak, ze względu na brak dostawy tych odpadów. Dostawa towarów, która została zdefiniowana w ustawie o VAT jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w przypadku zagospodarowania odpadów obejmującego ich  zbieranie, transport i przetwarzanie nie wystąpi. Zagospodarowanie w tej sytuacji będzie miało charakter usługi świadczonej na odpadach. Z tego względu nie będzie podlegało oznaczeniu kodem GTU.  

Alkohol etylowy, który jest napojem alkoholowym ale nie przeznaczonym do spożycia 

Fiskus, określając grupy towarów podlegające oznaczaniu w wielu przypadkach dokonał tego w sposób budzący wątpliwości podatników. Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym ewidencja zawiera oznaczenie „01” dotyczące dostawy napojów alkoholowych – alkoholu etylowego, piwa, wina, napojów fermentowanych i wyrobów pośrednich, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym.

Do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym zalicza się: 
  • wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu pow. 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207, 2208. Także wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej; 
  • wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości; 
  • napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy. 

Zgodnie z tą definicją napojem alkoholowym w postaci alkoholu etylowego są nie tylko wyroby przeznaczone do spożycia przez ludzi. Są to również wszelkie wyroby zawierające w swoim składzie alkohol etylowy, niezaliczane do innych napojów. Jest ta nawet jeśli tylko stanowią część innego wyrobu, znaczonego innym kodem CN. Administracja podatkowa w tej sytuacji uznaje jednak, że oznaczaniu kodem „01” podlegają wyłącznie wyroby alkoholowe przeznaczone do spożycia. Pomimo więc, że przedsiębiorca dokona dostawy wyrobu, w skład którego wchodzi wyrób o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu etylowego skażonego, przekraczającej 1,2% nie będzie on podlegać oznaczeniu kodem GTU.  

 Jakie oznaczenia do  raportów fiskalnych

Warto przypomnieć, że nie zawsze towary wskazane w rozporządzeniu podlegają oznaczaniu kodami GTU. Takich oznaczeń nie należy stosować do raportów fiskalnych. Nawet jeżeli w raporcie fiskalnym są dane dotyczące sprzedaży towarów należących do którejkolwiek z kategorii oznaczanej kodami GTU, prawidłowym oznaczeniem w takim przypadku będzie „RO”. Tylko tym oznaczeniem, zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym, należy oznaczyć dokument zbiorczy wewnętrzny, zawierający sprzedaż z kas rejestrujących.  

Podane przykłady bardzo wyraźnie obrazują z jakimi problemami zderzają się podatnicy przygotowujący do wysłania nowy JPK. Jeżeli faktura dokumentuje dostawę towaru znajdującego się w grupie będącej przedmiotem szczególnego  zainteresowania fiskusa, warto bardzo dokładnie przeanalizować czy istnieje obowiązek dokonania odpowiedniego oznaczenia. Przyjęty w rozporządzeniu sposób określania grup towarowych wydaje się być nie do końca przemyślany. Niestety, jak to często ma miejsce, negatywne konsekwencje i tak w rezultacie dosięgną podatnika. Zachęcamy więc do ciągłego aktualizowania i poszerzania swojej wiedzdotyczącej nowego JPK.  

 

JPK a czynny żal

By | compliance, JPK VAT

Czynny żal jest rozwiązaniem, które pozwala uniknąć podatnikom odpowiedzialności za popełnione wykroczenia lub przestępstwa skarbowe. Jeżeli podatnik zawiadomił organ powołany do ścigania tego wykroczenia/ przestępstwa i ujawnił istotne okoliczności czynu, nie będzie on podlegał karze. Sankcje dotyczące JPK także obejmują odpowiedzialność karno-skarbową. Oznacza to, że czynny żal jest możliwy również w przypadku wykroczeń lub przestępstw skarbowych związanych z JPK. 

Czynny żal 

Instytucja czynnego żalu ma swoją podstawę w art. 16 Kodeksu karnego skarbowego. Dzięki czynnemu żalowi – o ile podatnik spełni określone w przepisie warunki – może on uniknąć kary.

Przepisu tego nie stosuje się wobec sprawcy, który: 

  • kierował wykonaniem ujawnionego czynu zabronionego; 
  • wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie ujawnionego czynu zabronionego; 
  • zorganizował grupę albo związek mający na celu popełnienie przestępstwa skarbowego. Albo taką grupą lub związkiem kierował, chyba że zawiadomienia dokonał ze wszystkimi członkami grupy lub związku; 
  • nakłaniał inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego w celu skierowania przeciwko niej postępowania o ten czyn zabroniony. 

Wymogi prawne do zawiadomienia.

Kodeks karny skarbowy przewiduje także pewne wymogi w stosunku do zawiadomienia, które składa sprawca. Zawiadomienie należy wnieść na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej. Można je także wnieść ustnie do protokołu. W wymaganym terminie wyznaczonym przez organ należy uiścić w całości należny podatek. Zawiadomienie nie odniesie skutków, jeżeli zostało złożone już po podjęciu określonych czynności. Jeżeli zawiadomienie zostanie złożone po rozpoczęciu przeszukania, czynności sprawdzającej lub kontroli, może się okazać, że czynny żal będzie bezskuteczny. Istotny jest warunek, że zawiadomienie powinno zostać złożone, zanim organ otrzyma wyraźnie udokumentowaną wiadomość o popełnieniu przestępstwa/wykroczenia skarbowego. 

 Zidentyfikować błędy zanim zrobi to urząd skarbowy. 

W przypadku nowego JPK utrudnione może okazać się spełnienie warunku złożenia zawiadomienia zanim organ dowie się o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego. Czynny żal związany z  nowym JPK będzie skuteczny tylko w przypadku, gdy organ nie ma jeszcze wiadomości o popełnieniu czynu zabronionego. Analizując przepisy można dojść do wniosku, że samo przesłanie w ramach nowego JPK wadliwej ewidencji powoduje, że organ posiada już wiedzę o tym fakcie. Dotychczasowa praktyka organów daje jednak pewną nadzieję. Na tej podstawie można założyć, że zawiadomienie wywołuje skutki, jeżeli błąd nie został wcześniej wskazany. Można więc zakładać, że czynny żal związany z JPK  pozwoli uniknąć odpowiedzialności. Może się tak zdarzyć,  jeżeli wcześniej naczelnik urzędu skarbowego nie wezwie podatnika do usunięcia błędów. Dlatego tak ważne jest zidentyfikowanie  błędów zanim dokona tego organ podatkowy.  

JPK – czynny żal nie zawsze możliwy.

Czynny żal w przypadku JPK nie będzie miał zastosowania do kar  administracyjnych nakładanych na podatników. Nie można będzie uniknąć w ten sposób kary  500 zł od każdego błędu, który naczelnik US uzna za uniemożliwiający przeprowadzenie weryfikacji prawidłowości transakcji. Tej kary można będzie uniknąć tylko, jeżeli błąd zostanie skorygowany w ciągu 14 dni od doręczenia wezwania. W takim przypadku kara nie zostanie nałożona. Innym sposobem uniknięcia negatywnych konsekwencji będzie złożenie przez podatnika wyjaśnień. Na podatnika zostanie nałożona kara w drodze decyzji, jeżeli podatnik w terminie 14 dni nie skoryguje błędów, czy też nie złoży odpowiednich wyjaśnień.  

 Kara za brak nadzoru. 

Kodeks karny skarbowy przewiduje również kary za brak odpowiedniego nadzoru nad przestrzeganiem reguł obowiązujących w działalności danego przedsiębiorcy. Osoba, która chociażby nieumyślnie dopuszcza do popełnienia czynu zabronionego, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Krąg tych osób określony został w przepisach bardzo szeroko. Odpowiedzialnością z tego tytułu mogą więc zostać objęci członkowie zarządu, dyrektor finansowy, główny księgowy czy pracownicy działów zajmujących się podatkami.  

Dwie kary równocześnie.

Wraz z wprowadzeniem nowego JPK pojawił się przepis, zgodnie z którym podatnik nie będzie podwójnie karany za jedno przewinienie. Jednak przepis ten nie obejmuje osób prawnych.  Jeżeli na spółkę, która jest podatnikiem VAT, zostanie nałożona kara 500 zł za każdy błąd uniemożliwiający przeprowadzenie weryfikacji prawidłowości transakcji, możliwe jest równoczesne podleganie odpowiedzialności karno-skarbowej osób odpowiedzialnych za przygotowanie i przesyłanie JPK w tej spółce, a także osób je nadzorujących. 

Czynny żal a błędy w JPK.  

W przypadku błędów w JPK podatnicy mogą korzystać z rozwiązania jakim jest czynny żal. Pod warunkiem jednak, że zidentyfikują błąd zanim dokona tego organ podatkowy. Jeżeli przedsiębiorca dostanie od naczelnika US  listę błędów, objętych odpowiedzialnością karno-skarbową, na złożenie czynnego żalu obejmującego te błędy będzie za późno. Pozostanie możliwość skorygowanibłędów lub złożenia wyjaśnień. Pozwoli to na uniknięcie wyłącznie kar administracyjnych. Ewentualnych sankcji karno-skarbowych uniknąć już niestety nie będzie można.   

 

Korekta błędnych oznaczeń GTU.

By | JPK VAT

Pierwsze doświadczenia z nowym JPK nie napawają optymizmem. Duża liczba nieprecyzyjnych i niespójnych zapisów dotyczących JPK_V7 powoduje spore zamieszanie. W rozporządzeniu, broszurze informacyjnej oraz odpowiedziach na pytania udzielonych przez Ministerstwo Finansów można znaleźć sprzeczne informacje. Można zakładać, że w pierwszym okresie funkcjonowania nowego JPK liczba popełnianych błędów będzie bardzo duża. Naturalną konsekwencją tego stanu rzeczy będzie konieczność dokonywania korekt błędnych zapisów. Szczególnie dużo pytań dotyczy prawidłowego oznaczania grup towarowo usługowych, tzw. GTU. Warto więc przyjrzeć się bliżej korektom błędów w oznaczeniach GTU. 

 

W przesyłanych do urzędu skarbowego ewidencjach podatnicy zostali zobowiązani do dokonania odpowiednich oznaczeń GTU (od GTU_01 do GTU_13). 

Oznaczenia GTU dotyczące dostawy towarów. 

Ewidencja powinna zawierać oznaczenia dotyczące dostawy: 

  • napojów alkoholowych – oznaczenie „01”, 
  • paliw – oznaczenie „02”, 
  • oleju opałowego – oznaczenie „03”, 
  • wyrobów tytoniowych – oznaczenie „04”, 
  • odpadów – oznaczenie „05”, 
  • urządzeń oraz części elektronicznych – oznaczenie „06”, 
  • pojazdów i części samochodowych – oznaczenie „07”, 
  • metali szlachetnych oraz nieszlachetnych – oznaczenie „08”, 
  • leków oraz wyrobów medycznych – oznaczenie „09”, 
  • budynków i budowli – oznaczenie „10”. 

Oznaczenia GTU dotyczące świadczenia usług.

Ewidencja powinna zawierać także oznaczenia dotyczące świadczenia usług: 

  • w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych – oznaczenie „11”, 
  • o charakterze niematerialnym – oznaczenie „12”, 
  • transportowych i gospodarki magazynowej – oznaczenie „13”. 

Poszczególne grupy towarowo usługowe, podlegające obowiązkowi oznaczania zostały określone wrozporządzeniu. Podatnicy często mają jednak problem z precyzyjnym zakwalifikowaniem towarów i usług do poszczególnych grup.  

Oznaczenia usług niematerialnych 

Szczególnie często pojawiają się pytania dotyczące oznaczenia GTU 12, czyli usług o charakterze niematerialnym. Zgodnie z rozporządzeniem oznaczenie to należy nadać wyłącznie usługom: doradczym, księgowym, prawnym, zarządczym, szkoleniowym, marketingowym, firm centralnych, reklamowym, badania rynku i opinii publicznej, w zakresie badań naukowych i prac rozwojowychW rozporządzeniu nie doprecyzowano jednak w jaki sposób definiować wskazane rodzaje usług. W pytaniach i odpowiedziach Ministerstwo Finansów z zadziwiającą szczerością przyznaje, że w ustawie o podatku od towarów i usług jak i w obowiązujących na jej podstawie rozporządzeniach brak jest definicji wymienionych usług o charakterze niematerialnym. I podaje wskazówkę, zgodnie z którą zapisy te należy rozumieć względnie szeroko, uwzględniając faktyczną treść świadczonej usługi.

GTU 12 i i niejasności w klasyfikacji.

Do każdej z wymienionych rodzajów usług niematerialnych przyporządkowano także pewne numery, chociaż nie podanrodzaju klasyfikacji. Można przypuszczać, że dotyczą one Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Niestety, także w tym przypadku znaleźć można wiele niekonsekwencji prowadzących do nieporozumień. Dla przykładu grupa 70.2 USŁUGI DORADZTWA ZWIĄZANE Z ZARZĄDZANIEM obejmuje klasę 70.21 USŁUGI W ZAKRESIE STOSUNKÓW MIĘDZYLUDZKICH (PUBLIC RELATIONS) I KOMUNIKACJI. Pomimo tego, że usługi public relations zostały zakwalifikowane do grupy usług doradztwa związanych z zarządzaniem, nie wskazano ich jako podlegających oznaczeniu GTU 12. Takiemu oznaczeniu podlegają natomiast usługi reklamowe oraz marketingowe.  

 PKWiU? CN? A może załącznik do ustawy? 

W przyjętym w rozporządzeniu sposobie określania grup towarowo usługowych podlegających oznaczaniu wykorzystano różne sposoby definiowania towarów i usług. Wachlarz ten obejmuje odniesienia do przepisów o podatku akcyzowym, do ustawy VAT, załączników do ustawy VAT, Nomenklatury Scalonej (CN),  ustawy Prawo Farmaceutyczne, ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz do PKWiU 2015. W niektórych przypadkach w ogóle nie doprecyzowano zakresu znaczeniowego towarów i usług. Biorąc pod uwagę skomplikowany sposób określania GTU podlegającego oznaczaniu, można założyć, że w wielu przypadkach kolejnym krokiem podatników będzie dokonywanie korekt oznaczeń. 

 Korygowanie GTU 

Zakładając, że faktura została wystawiona prawidłowo, możliwe są dwa sposoby dokonywania takich korekt: 

1. Zastąpienie błędnego zapisu prawidłowym, – taka metoda jest preferowana, kiedy korekta następuje przed złożeniem pierwotnego pliku, 

2. Dokonanie dwóch zapisów.  Pierwszy o charakterze storna – obejmuje te same dane, ze znakiem minus przy kwotach oraz ponowne błędne oznaczenia GTU. Kolejny zapis zawiera dane, łącznie prawidłowymi oznaczeniami GTU. 

Podatnicy chcący w prawidłowy sposób wywiązywać się z nowych obowiązków napotykają  liczne problemy. Niepokój wzbudzają szczególnie nowe regulacje dotyczące kar nakładanych za popełnione błędy. Sankcjom poświęciliśmy już uwagę w kilku artykułach na naszym blogu. Ciekawym źródłem informacji w tym zakresie są również prowadzone przez JPK-INSIGHT webinaria. W kolejnych artykułach postaramy się rozwiać pojawiające się wątpliwości. Zapraszamy do lektury.  

 

Powiązania między kontrahentami w JPK_VAT. Oznaczenia TP.

By | compliance, JPK VAT | No Comments

Stosowanie oznaczenia TP w nowym JPK przysparza podatnikom wielu problemów. Zadawane pytania dotyczą wielu specyficznych sytuacji, z jakimi mają do czynienia osoby sporządzające JPK_V7. 

Zasady oznaczania znacznikiem TP wynikające z przepisów są na tyle skomplikowane, że można się spodziewać dużej liczby błędów w dokonywaniu tych oznaczeń. Przyjmując, że podatnik byłby zobowiązany do identyfikowania wszystkich powiązań podlegających oznaczaniu znacznikiem TP, powinien on badać powiązana rodzinne swoich kontrahentów. Takie postępowanie napotkałoby jednak w praktyce znaczne utrudnienia i wiązałoby się dla podatnika z dużą uciążliwością. 

 Muszą istnieć powiązania. 

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, ewidencja zawiera oznaczenia istniejących powiązań między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą. W rozporządzeniu wskazany został art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT. Oznacza to, że powiązania należy analizować w oparciu o przepisy ustawy PIT oraz CIT. Do tych przepisów odsyła wskazany artykuł ustawy o VAT. Nie podlegają natomiast oznaczeniu powiązania wynikające ze stosunku pracy oraz z tytułu przysposobienia, ponieważ w rozporządzeniu pominięto art. 32 ust. 2 pkt 2 oraz pkt 3.   

Podmioty powiązane – kryteria.

W celu ustalenia, czy pomiędzy podmiotami występują powiązania w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 ustawy PIT oraz art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy CIT należy ustalić czy jeden z kontrahentów wywiera znaczący wpływ na drugą stronę transakcji. Zarówno w ustawie PIT jak i CIT przez wywieranie znaczącego wpływu rozumie się: 

posiadanie bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:

  • udziałów w kapitale lub
  • praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub
  • udziałów lub praw do udziału w zyskach lub majątku lub ich perspektywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych, lub
  • faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, lub 

> faktyczną zdolność osoby fizycznej do wpływania na podejmowanie kluczowych decyzji gospodarczych przez osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, lub

> pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego stopnia. pozostawanie w związku małżeńskim albo występowanie pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego stopnia.  

Oznaczenia TP a stopień pokrewieństwa.

Jeżeli taki znaczący wpływ ma miejscepomiędzy podmiotami występują powiązania skutkujące koniecznością zastosowania oznaczenia TP. Taki sam rezultat wystąpi w przypadku, gdy jednym z kontrahentów jest małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na drugiego kontrahenta. W praktyce oznacza to, że w pierwszej kolejności należy ustalić czy nabywca, dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie wywiera znaczącego wpływu na swojego kontrahenta. Należy przy tym zweryfikować czy jeden z kontrahentów nie jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym do drugiego stopnia osoby fizycznej, wywierającej znaczący wpływ na drugiego kontrahenta.  

Stopień pokrewieństwa określa się według liczby urodzeń, wskutek których powstało pokrewieństwo. Stopień powinowactwa określa się natomiast według stopnia pokrewieństwaPowiązanymi są więc: ojciec, matka, rodzice, syn, córka, dziecko, dziadek, babka, wnuk, wnuczka, brat, siostra, żona, mąż, ojciec męża, ojciec żony, matka męża, matka żony, mąż córki, żona syna, brat męża, siostra męża, brat żony, siostra żony, żona brata oraz mąż siostry. Pamiętać należy, że relacje prawne powinowactwa nie ustają wraz z ustaniem małżeństwa (wyjątkiem jest jego unieważnienie).  

Poza wymienionymi powyżej, do podmiotów powiązanych w rozumieniu ustaw PIT i CIT należą także spółka niemająca osobowości prawnej i jej wspólnicy oraz podatnik i jego zagraniczny zakład.  

 Towary lub usługi zwolnione przedmiotowo.

Pod kątem występowania powiązań należy analizować także transakcje zwolnione przedmiotowo, dla których nie ma obowiązku wystawiania faktur. Należy do nich dostawa lub świadczenie usług, o których mowa w art. 43 ustawy VAT. Zwolnieniem przedmiotowym jest objęta między innymi dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Takiemu zwolnieniu podlegają również usługi finansowe. Dostawa towarów lub świadczenie usług zwolnionych przedmiotowo a także nieodpłatne przekazanie towarów lub świadczenie usług może zostać objęte dokumentem wewnętrznym oznaczanym znacznikiem WEW.       W przypadku wystąpienia powiązań między kontrahentami może wystąpić dodatkowo konieczność zastosowania znacznika TP.  

Analizując konieczność zastosowania znacznika TP należy ustalić, czy powiązania występowały między kontrahentami w momencie powstania obowiązku podatkowegoTylko w takiej sytuacji istnieje obowiązek dokonania oznaczenia TP. 

Wiedza podatnika o powiązaniach z kontrahentami?

Przyjęte rozwiązania oznacza, że oznaczenie TP będzie np. dotyczyć sytuacji, w której spółka z o.o. dokonuje dostawy na rzecz pani Kowalskiej, mąż córki p.Kowalkiej  ma 30% udziałów w tej spółce. Osoby odpowiedzialne za przygotowanie JPK_V7 w spółce powinny więc posiadać wiedzę, że pani Kowalska, dla której spółka dokonała dostawy towarów ma córkę, której mąż jest wspólnikiem tejże spółki. Ani ustawy podatkowe ani rozporządzenia nie wskazują jednak skąd podatnik ma czerpać taką wiedzę, lub jakie kroki powinien podjąć w celu weryfikacji swoich kontrahentów. Wydaje się, że oznaczanie znacznikiem TP powinno zostać ograniczone do sytuacji, kiedy podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o istniejących powiązaniach z kontrahentami. Podatnik, który zachował należytą staranność idokonał stosownych oznaczeń w nowym JPK nie powinien z tego tytułu ponosić negatywnych konsekwencji, o których pisaliśmy już wcześniej na naszym blogu.  

 

 

 

Błędy w nowym JPK – oznaczania SW.

By | JPK VAT | No Comments

Z tego artykułu dowiesz się jak stosować oznaczenia dostaw w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju w plikach JPK_V7.   

Nowy JPK jest obecnie częstym tematem rozmów wśród osób odpowiedzialnych za jego przygotowanie iprzesyłanie. Każde nowe rozwiązanie w obszarze podatków wiąże się z niepokojem i niepewnością. JPK_V7 stanowi jednak wyzwanie szczególne. Jest to spowodowane brakiem jasnych i jednolitych odpowiedzi na pojawiające się pytania. Dodatkowo wprowadzono nowy systemu kar, o czym pisaliśmy już na naszym blogu. Problemy związane z nowym JPK, z którym spotykają się przedsiębiorcy poddajemy analizie i staramy się znaleźć rozwiązanie. Najwięcej niejasności pojawia się w związku z koniecznością dokonywania oznaczeń. Stanowią one nowy zestaw obowiązków, z którym podatnicy nie mieli do tej pory do czynienia. Dzisiejszy artykuł dotyczy oznaczenia SW mającego zastosowanie do dostaw w ramach sprzedaży wysyłkowej zterytorium kraju.  

Kiedy stosujemy oznaczenie SW  

Ewidencja sprzedaży prowadzona dla celów podatku VAT powinna zawierać oznaczenie SW, tylko wprzypadku dostawy dokonywanej w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium krajuJest o niej mowa w art. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju została zdefiniowana w ustawie. Tylko dostawa dokonana wściśle określonych w ustawie warunkach powinna zostać oznaczona znacznikiem SW. Towary powinny być transportowane lub wysyłane  z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz.  

Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju – warunki 

W celu spełnienia warunków dla dostawy wysyłkowej zterytorium kraju dostawa powinna być dokonana na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Może zostać także dokonana do innego niż osoba prawna podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od towarów i usług.  

Sprzedaż wysyłkowa a miejsce dostawy 

Co do zasady dostawę dokonaną w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju uznaje się za dokonaną na terytorium innego państwa członkowskiego, do którego towary są wysyłane lub transportowane. Przy spełnieniu jednak pewnych określonych warunków dostawa taka może zostać uznana za dokonaną na terytorium kraju.  

 Sprzedaż wysyłkowa a wartość towarów innych niż akcyzowe  

Decydujące znaczenie ma tutaj całkowita wartość bez podatku VAT towarów innych niż towary akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego. Jeżeli wartość ta jest mniejsza w roku dokonywania dostawy oraz w roku poprzednim niż limit ustalony przez to państwo mamy do czynienia z dostawą krajową. I tak np. roczny limit w przypadku Niemiec to 100.000 euro, Czech 48.873 euro a Słowacji 35.000 euro.   

Podatnik, zawiadamiając w odpowiednich terminach naczelnika urzędu skarbowego może jednak zrezygnować zmożliwości uznania dostawy za dostawę krajową a wtedy pomimo spełniania warunków dostawa będzie uznana za dostawę na terytorium właściwego innego państwa członkowskiego.  

Sprzedaż wysyłkowa a towary akcyzowe 

Jeżeli natomiast sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju dotyczy wyrobów akcyzowych, taką dostawę zawsze uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia. Ponieważ w rozporządzeniu sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (nazywane także rozporządzeniem GTU), są odniesieniaię wprost do art. 23 ustawy VATNależy uznać, że każda dostawa dokonana w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju podlega oznaczeniu SW. Oznaczenie nie zależy więc od tego czy dostawa zostanie uznana za dokonaną na terytorium kraju czy też w innym państwie członkowskim.  

Wyjątki – kiedy nie stosujemy oznaczeń SW 

Istnieją wyłączenia, do których oznaczenie SW nie będzie miało zastosowania, pomimo spełnienia warunków dla sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju.  Oznaczeniu takiemu nie będą podlegały: 

  • dostawy nowych środków transportu oraz towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego 

Jest o nich owa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT 

Na tej samej zasadzie nie podlega oznaczeniu SW: 

  • dostawa towarów używanych, 
  • dzieł sztuki,  
  • przedmiotów kolekcjonerskich 
  • antyków opodatkowanych na zasadzie marży. 

Pamiętajmy, że towary te są objęte obowiązkiem stosowania oznaczenia MR_UZ. 

Prawidłowe stosowanie oznaczeń w JPK_V7 jest jednym z warunków, które należy spełnić w celu uniknięcia problemów z administracją skarbową. Oznaczenie SW  należy do katalogu znaczników wprowadzanych w ramach Nowego JPK. Możemy się spodziewać, że od 1 lipca 2021 oznaczenie to ulegnie zmianie. Projekt zmiany ustawy VAT przewiduje uchylenie art. 23 ustawy oraz zastąpienie dotychczasowych rozwiązań wchodzących w skład sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju nowymi mechanizmami wewnątrzwspólnotowej sprzedaży na odległość.  

 

 

 

 

 

 

Podzielona płatność, oznaczenia MPP w JPK_V7.

By | compliance, JPK VAT | No Comments

Oznaczanie transakcji objętych mechanizmem stosowania podzielonej płatności. 

W listopadzie po raz pierwszy podatnicy składali nowe pliki JPK_V7. Napotkali wówczas na trudności zarówno w wypełnianiu jak i przesyłaniu plików. Warto zapoznać się z problemami związanymi z nową strukturą. Duża niepewność wiąże się szczególnie z wprowadzonymi przez nowe regulacje oznaczeniami. Nowe obowiązki dotyczą oznaczania grup towarowo usługowych GTU oraz niektórych dokumentów oraz procedur. Koniecznością stosowania oznaczeń są mechanizmy podzielonej płatności. W artykule postaramy się wyjaśnić, jak w sposób prawidłowy stosować oznaczenie MPP. 

Mechanizm podzielonej płatności. 

W 2019 roku mechanizm odwrotnego obciążenia w transakcjach krajowych zamienion0 na mechanizm podzielonej płatności. Mechanizm odwrotnego obciążenia  pierwotnie wprowadzono w obszarach narażonych na funkcjonowanie oszustw karuzelowych. Stanowił również zagrożenie dla dochodów budżetu państwa. Ustawodawca zdecydował się na dokonanie zmiany. Wprowadzony został mechanizm podzielonej płatności. Jego konstrukcja jest w znacznie mniej podatna na dokonywanie wyłudzeń VAT. Niestety, stosowanie tego mechanizmu może niekiedy negatywnie wpływać na płynność przedsiębiorstw.

W ramach mechanizmu podzielonej płatności  kwoty podatku VAT, wynikająca z otrzymanej faktury powinna zostać wpłacona na wyodrębniony rachunek VAT. Przedsiębiorca ma wówczas ograniczoną możliwość dysponowania środkami zgromadzonymi na tym rachunku.  Obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności odnosi się do towarów i usług wymienionych w załączniku 15 do ustawy o podatku od towarów i usług.

Do najważniejszych  towarów i usług, co do których należy stosować MPP należą:

  • węgiel,
  • produkty i wyroby ze stali, 
  • niektóre metale,
  • telefony komórkowe,
  • artykuły elektroniczne,
  • niektóre surowce i odpady,
  • roboty budowlane,
  • części do motocykli i pojazdów.  

Obowiązek stosowania oznaczenia MPP.

Obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności występuje, jeżeli jednorazowa wartość transakcji przekracza 15 000 zł. Sytuacja ta dotyczy towarów lub usług, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności.  Mechanizm podzielonej płatności może być także stosowany przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z każdej innej faktury. Jego zastosowanie ma w takiej sytuacji charakter dobrowolny.  Rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług wprowadziło obowiązek oznaczania  transakcji objętej obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności. Należy wtedy zastosować oznaczenie MPP. 

Oznaczenia MPP  a faktury zakupu i sprzedaży.

Należy jednocześnie pamiętać, że stosowanie oznaczenia MPP może dotyczyć zarówno faktur zakupu jak i wystawianych przez podatnika faktur sprzedaży.  Podatnik, który wystawił lub otrzymał fakturę zakupu powinien dokonać weryfikacji. Powinien sprawdzić, czy nie zostały w niej wyszczególnione towary lub usługi rodzące obowiązek dokonywania płatności za pomocą MPP. Jeżeli łączna wartość takiej faktury jest większa niż 15 000 zł, należy ją oznaczyć w nowej ewidencji za pomocą znacznika „MPP”. Obowiązek taki istnieje także wtedy, gdy na samej fakturze brak jest adnotacji Mechanizm Podzielonej Płatności. Pomimo tego, to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek dokonania odpowiedniego oznaczenia w nowym JPK. Jeżeli natomiast na fakturze zamieszczona została adnotacja, a nie zostały spełnione warunki uzasadniające obowiązek dokonywania płatności w ten szczególny sposób, oznaczenie MPP nie będzie miało zastosowania. Nie znajdzie również zastosowania w sytuacji, kiedy podatnik dobrowolnie dokonuje płatności w mechanizmie podzielonej płatności. 

Oznaczenia MPP a korekty w JPK_VAT.

Możemy założyć, że pojawią się sytuacje, kiedy faktury lub korekty faktur będą dotyczyły okresów przed wejściem w życie nowych przepisów. W JPK_V7 oznaczenie MPP należy zastosować także wtedy, kiedy faktura wystawiona została przed 1 października, natomiast jest wykazywana już w nowej strukturze.  Jeżeliprzed wejściem w życie przepisów dotyczących nowego JPK otrzymana została faktura, do której miał zastosowanie mechanizm MPP, a obecnie wystawiona została faktura korygująca, do tej faktury korygującej zastosowanie będzie miało również oznaczenie „MPP”.  

MPP – błędy i kary.

Błędnie dokonane oznaczenie MPP lub jego brak w nowym JPK może skutkować odpowiedzialnością karnoskarbową z tytułu dokonanego wykroczenia. Temat sankcji związanych z wprowadzeniem nowego JPK poruszaliśmy już na naszym blogu. Zachęcamy do zapoznania się zsytuacjami, w których podatnik może podlegać odpowiedzialności karnoskarbowej lub być narażony na nałożenie kar administracyjnych.  Pozwoli to uniknąć wielu nieprzyjemnych niespodzianek związanych z JPK_V7. 

 

Błędy w nowym JPK oznaczenia „WEW”

By | JPK VAT | No Comments

Dziś, tj. 25 listopada mija termin złożenia po raz pierwszy nowego Jednolitego Pliku Kontrolnego. Przepisy nakładają na podatników nowe obowiązki, wprowadzając jednocześnie nowy system kar błędy w nowym JPK z deklaracją. Dla przedsiębiorcy istotne staje się uniknięcie błędów, jakie mogą pojawić się wprzesyłanym do urzędu skarbowego JPK_V7. Prawidłowe stosowanie oznaczeń “WEW” w plikach JPK jest jednym z najczęściej pojawiających się problemów. Zobacz jak unikać błędów w nowym JPK  i prawidłowo stosować oznaczenia “WEW”.

Starając się pomóc w bezbłędnym wypełnieniu ciążących na podatnikach obowiązków publikujemy na naszym blogu cykl artykułów, w których omawiamy pułapki związane z JPK, których można uniknąć.  

Przykłady stosowania oznaczeń „WEW” 

Rozporządzenie wykonawcze w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych wdeklaracjach podatkowych i w ewidencji, w zakresie podatku od towarów i usług wprowadza obowiązek oznaczania dowodów sprzedaży/nabycia. Dowody te stanowią dokumenty wewnętrzne. Podatnik, dokumentując sprzedaż lub nabycie za pomocą dowodu wewnętrznego powinien dokonać w nowym JPK oznaczenia „WEW”.

Do dowodów wewnętrznych, które należy oznaczać  “WEW” należą m.in dokumenty wewnętrzne i dokumenty zbiorcze dokumentujące: 

  • nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, 
  • dotyczące sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieewidencjonowanej za pomocą kasy rejestrującej, 
  • sprzedaż zwolnioną, dla której nie wystawiono faktury, 
  • sprzedaż na rzecz osób fizycznych, która jest zwolniona z ewidencji na kasie fiskalnej, tzw. sprzedaż bezrachunkową. 

Do dowodów wewnętrznych, które należy oznaczać “WEW” należą też dokumenty wewnętrzne  dokumentujące dokonanie korekt:

  • rocznej  korekty  podatku  naliczonego  w  związku ze zmianą współczynnika odliczenia podatku naliczonego, 
  • korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu towarów i usług dla celów działalności gospodarczej i działalności innej niż gospodarcza, 
  • korekty podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu nieruchomości, jeżeli nastąpiła zmiana wykorzystania tej nieruchomości, 
  • korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu pojazdu, 

oraz

  • dowody wewnętrzne dokumentujące rabaty pośrednie (w przypadku braku dokumentu od kontrahenta). 

Kiedy oznaczenie „WEW” jest obowiązkowe 

Jeżeli dokonana przez podatnika sprzedaż nie podlega fiskalizacji za pomocą kasy fiskalnej, a podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury, transakcja powinna zostać  ujęta w ewidencji VAT na podstawie dokumentu wewnętrznego. Do takiego dokumentu ma zastosowanie oznaczenie „WEW”Takie przypadki zostały wyszczególnione w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zwolnieniu z obowiązku ewidencji podlega m.in, po spełnieniu określonych wymogów:

  • dostawa towarów w systemie wysyłkowym, 
  • dostawa produktów za pomocą urządzeń do sprzedaży automatycznej,
  •  świadczenie usług ubezpieczeniowych i finansowych. 

Należy przy tym pamiętać że transakcje dotyczące świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT także podlegają obowiązkowi udokumentowania za pomocą dowodu wewnętrznego. Dokument taki w nowej strukturze JPK w polu “TypDokumentu” powinien zostać oznaczony jako „WEW”natomiast w polach obowiązkowych ,,NrKontrahenta oraz ,,NazwaKontrahenta” można wpisać słowo ,,BRAK”.  

Rabat pośredni i korekty a oznaczenia “WEW”

Zdarza się, że w obrocie gospodarczym stosowana jest praktyka rabatu pośredniego. Polega on na obniżce ceny  drugiemu wkolejności kupującemu. W przypadku rabatu pośredniego, gdy podatnik nie posiada dokumentu od kontrahenta (np. noty uznaniowej), udokumentowanego poprzez wystawienie dokumentu wewnętrznego, zapis taki także należy oznaczyć WEW (nie oznaczamy WEW dokumentów otrzymanych od kontrahenta). Część podatników spotka się z koniecznością dokonania korekt, które należy dokumentować dowodami wewnętrznymi. Należą do nich np. rocznkorekta podatku  naliczonego  w  związku ze zmianą współczynnika odliczenia podatku naliczonego. Dokumentem wewnętrznym dokumentować należy też korektę kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu pojazdu. W nowym JPK_VAT korekty te wykazuje się zbiorczo zoznaczeniem „WEW”.  

Kiedy nie należy dokonywać oznaczenia „WEW” 

Odmiennie wygląda sytuacja w przypadku korekt, wynikających z tzw. ulgi za złe długi. Ponieważ podatnik jest zobowiązany do  wyszczególnienia faktur, na podstawie których dokonuje korekt, zarówno po stronie wierzyciela jak również dłużnika nie stosuje się oznaczenia „WEW”. Oznaczenia tego nie należy także stosować do oznaczania faktur wystawianych przez podatników. Nawet jeżeli są to faktury wystawiane dla osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej. Nie należy w ten sposób oznaczać również importu usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów czy dostaw, dla których podatnikiem jest nabywca 

Oznaczenia nie występują jednocześnie!

Istotną zasadą, o której powinni pamiętać podatnicy jest brak możliwości jednoczesnego wystąpienia oznaczeń. Dla dokumentów sprzedażowych sa to:  „RO”, „WEW”, „FP”. Dla dokumentów zakupowych są to: „MK”, „WEW”, „VAT_RR”. 

Oznaczenie „RO” odnosi się do dokumentu zbiorczego wewnętrznego. Document ten zawiera sprzedaż z kas rejestrujących. „FP” dotyczy  faktur dokumentujących sprzedaż zaewidencjonowaną przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Literami „MK” oznacza się faktury wystawione przez podatnika będącego dostawcą lub usługodawcą, który wybrał metodę kasową. Natomiast oznaczenie „VAT_RR” stosuje się do faktur dokumentujących nabycie produktów rolnych od rolnika ryczałtowego.  

Prawidłowe, zgodne z nowymi przepisami dokonywanie oznaczeń pozostaje ważną kwestią, rodzącą  wiele pytań i wątpliwości. Przedsiębiorcy obawiając się nowych sankcji, o których pisaliśmy już wcześniej na naszym blogu szukają odpowiedzi jak w sposób zgodny z przepisami wypełnić nałożone na nich obowiązki. W dalszych artykułach zamieścimy odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące błędów w JPK_V7.

Jak być pewnym, że nasz plik JPK nie zawiera błędów?

Aplikacja JPK Insight zawiera algorytmy, które zarówno pod kątem technicznym jak i merytorycznym sprawdzają pliki JPK i wskazują jakie błędy są zawarte w pliku. Warto sprawdzić swoje pliki i nie narażać się na kary. Aby to zrobić, wypełnij formularz kontaktowy a nasz doradca skontaktuje się i umówi badanie testowe.

Błędy w nowym JPK – jak prawidłowo wpisać NIP?

By | compliance, JPK VAT | No Comments

Kontynuujemy nasz cykl, dotyczący błędów w Nowym Jednolitym Pliku Kontrolnym. Tym razem zajmiemy się prawidłowym wpisywaniem identyfikatora podatkowego NIP podatnika. Jedną z istotniejszych kwestii jest sposób wpisywania w ewidencji numeru, za pomocą którego zidentyfikowany jest kontrahent podatnika. Błąd w NIP może zostać zaliczony do tej kategorii błędów, która może uniemożliwić naczelnikowi urzędu skarbowego przeprowadzenie weryfikacji prawidłowości transakcji. Można się więc spodziewać, że nieprawidłowości związane z numerami identyfikacyjnymi, podanymi w ewidencji przez podatników staną się podstawą wezwań do skorygowania błędów w przesłanej ewidencji. Mogą więc one być również podstawą do nakładania kar administracyjnych w wysokości 500 zł za każdy, nieskorygowany lub nienależycie wyjaśniony błąd.  

 

Dane identyfikacyjne podatnika – kod kraju nadania.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że zarówno deklaracja jak i ewidencja zawierają dane identyfikacyjne podatnika. Rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych wdeklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług precyzuje, co należy rozumieć pod tym pojęciem. Do danych identyfikacyjnych podatnika należy jego pełna nazwa, a w przypadku osób fizycznych pierwsze imię i nazwisko oraz data urodzenia. Do tej kategorii zaliczony został także identyfikator podatkowy NIP.  

W JPK_V7 – odmiennie niż dotychczas – numer za pomocą którego zidentyfikowany jest nabywca dostawca lub usługodawca należy zapisać w dwóch oddzielnych polach. W polu KodKrajuNadaniaTIN należy podać literowy kod kraju członkowskiego UE, w którym nabywca, dostawca lub usługodawca został zidentyfikowany. W Polsce dotyczy to podatku od towarów i usług, wtedy zastosowanie będzie miał kod PL. Może to być jednak także identyfikacja na potrzeby podatku od wartości dodanej w którymkolwiek z pozostałych krajów UE. Wtedy zastosowanie znajdzie odpowiedni kod tego kraju. Pole KodKrajuNadaniaTIN ma charakter opcjonalny, co oznacza, że w niektórych sytuacjach może ono pozostać puste.  

Dane podatnika –  numer dostawcy lub numer kontrahenta.

Drugim polem, które zostało przeznaczone na wpisanie numeru identyfikującego podatnika jest wprzypadku struktury ewidencji w zakresie podatku naliczonego NrDostawcy, natomiast w przypadku podatku należnego NrKontrahenta. Także w tym przypadku może to być numer, za pomocą którego podatnik został zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług lub podatku od wartości dodanej. W tym polu należy więc wpisać odpowiednio NIP nadany w Polsce lub kod cyfrowo-literowy nadany w którymkolwiek z pozostałych krajów UE. Oczywiście, w polu tym nie należy już dodatkowo wpisywać literowego kodu kraju. W przypadku braku takiego numeru należy natomiast wpisać słowo „BRAK”. Zasadą jest identyfikacja podatnika za pomocą numeru identyfikacyjnego na potrzeby podatku. Została przewidziana tylko jedna sytuacja, w której usługodawca lub dostawca towarów może zostać zidentyfikowany również numerem PESEL. Sytuacja taka może mieć miejsce w przypadku faktur VAT-RR wystawianych dla rolnika ryczałtowego.  

W przypadku transakcji krajowych, pola NrKontrahenta lub odpowiednio NrDostawcy muszą zostać wypełnione. Uzasadnienie znajduje także wpisywanie kodu PL w polu KodKrajuNadaniaTIN. W przypadku dostawcy, nabywcy lub usługodawcy unijnego polu KodKrajuNadaniaTIN powinien zostać podany odpowiedni kod krajuPowinien on wynikać z faktur lub innych dokumentów, związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. W przypadku kontrahenta lub dostawcy, na którego przepisy nie nakładają obowiązku posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej, który jest poprzedzony kodem literowym kraju nadania tego numeru pole KodKrajuNadaniaTIN powinno pozostać puste. Kod ten należy jednak w takiej sytuacji podaćjeżeli wynika z faktur lub innych dokumentów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.  

Szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłowość wpisywanego numeru. Błąd w tym zakresie może zostać uznany za błąd kwalifikowany i zainicjować odpowiednie działania naczelnika urzędu skarbowego. Z tego powodu warto zastanowić się nad metodami automatycznej weryfikacji poprawności wpisywanych identyfikatorów podatkowych. Wczesne wykrycie błędów może zapobiec wielu przyszłym problemom 

 

 

 

Błędy w nowym JPK – oznaczenie „FP”.

By | JPK VAT | No Comments

25 listopada mija termin złożenia po raz pierwszy  nowego Jednolitego Pliku Kontrolnego. Nowe regulacje, towarzyszące wprowadzeniu JPK_V7 przewidują system oznaczeń, który wzbudza wiele wątpliwości. Oznaczenia dostaw towarów i świadczenia usług, tzw. GTU. Oznaczenia procedur podatkowych oraz niektórych dowodów sprzedaży i nabycia. Wszystkie ww. sprawiają podatnikom wiele trudności. W naszym cyklu, dotyczącym popełnianych błędów w nowym JPK, przedstawiamy odpowiedzi nanajczęściej pojawiające się pytania. Tym razem zajmiemy się oznaczeniami faktur wystawianych do paragonów.  

 

Faktury podlegające oznaczeniu „FP” 

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, ewidencja powinna zawierać oznaczenie „FP” w przypadku faktur, o których mowa w  art. 109 ust. 3d ustawy. Do tej kategorii należą faktury wystawiane do paragonów fiskalnych. Oznaczenie „FP” powinno znaleźć się w polu TypDokumentu, które ma charakter opcjonalny. Oznacza to, że oznaczenie stosuje się tylko wprzypadku, gdy w okresie rozliczeniowym wystąpią faktury dotyczące sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej.  

Kiedy dołączyć paragon

W przypadku faktur wystawianych do paragonów należy pamiętać, żeby do egzemplarza pozostającego u podatnika dołączyć paragon, którym udokumentowano tę sprzedaż. Jeżeli faktura została wystawiona w formie elektronicznej, paragon z danymi identyfikującymi tę fakturę należy pozostawić w dokumentacji. Obowiązkiem dołączania paragonu do faktury nie jest natomiast objęta sytuacja, w której faktura została wystawiona przy zastosowaniu kasy rejestrującej, a wartość sprzedaży i kwota podatku zostały ujęte w raporcie dobowym. Niezależnie od tego, czy faktura wystawiana do paragonu ma postać wydruku, formę elektroniczną czy też została wystawiona przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w ewidencji powinna zostać oznaczona znacznikiem „FP”. Należy przestrzegać zasad oznaczania faktur wystawionych do paragonów fiskalnych, tym bardziej, że nie zwiększa one wartości sprzedaży oraz podatku należnego za okres, w którym zostały ujęte w tej ewidencji.  

Warto także pamiętać o sytuacji szczególnej przewidzianej w przepisach. Nie należy dokonywać oznaczeń „FP” w przypadku gdy kwota należności nie przekracza 450 zł, a paragon został uznany za fakturę. Takich paragonów nie dotyczy też, co wydaje się oczywiste, obowiązek dołączania paragonu do faktury.  

Ujęcie faktur oznaczonych „FP” w ewidencji 

Podsumowując, oznaczenie „FP” ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do tych faktur wystawianych do paragonów, które nie mają wpływu na wysokość podatku należnego oraz na wartość sprzedaży wykazywanej w ewidencji. Dzieje się tak, ponieważ podatek należny oraz wartość sprzedaży zostaje ujęta w raporcie fiskalnym dobowym lub miesięcznym. Dlatego tez w sumach kontrolnych ewidencji nie powinna zostać uwzględniona wysokość podstawy opodatkowania i podatku należnego z faktur oznaczanych „FP”. 

Należy również pamiętać, że niezależnie od tego, kiedy sprzedaż ujęto w raporcie fiskalnym, faktura powinna zostać wykazana w ewidencji za miesiąc, wktórym ją wystawiono. O dacie ujęcia w ewidencji faktury, do której ma zastosowanie oznaczenie „FP” decyduje więc data jej wystawienia. Dotyczy to także faktur wystawionych na rzecz osób fizycznych oraz rolników ryczałtowych. Należy je ujmować wewidencji za okres w którym zostały wystawione, z zastosowaniem oznaczenia „FP”.  

 Korekty, korekty…. 

Może się zdarzyć, że wystąpi konieczność dokonania korekt faktur oznaczonych w ewidencji jako „FP” 

Ponieważ faktury oznaczane w ten sposób nie są uwzględniane w sumach kontrolnych ewidencji, istnieją alternatywne możliwości ujęcia tych korekt w ewidencji . W przypadku korekty zwiększającej podstawę opodatkowania lub podatku należnego (korekta in plus) najprostszym rozwiązaniem jest zaewidencjonowanie korekty na kasie fiskalnej. W takiej sytuacji korektę faktury oznaczonej wewidencji jako „FP” również należy oznaczyć tym samym znacznikiem. Drugą możliwością jest uwzględnienie kwoty faktury wierszu dotyczącym wpisu raportu z kasy fiskalnej. Także w tym przypadku należy zastosować do korekty oznaczenie „FP”. Trzecia możliwość polega na braku zastosowania oznaczenia „FP” w odniesieniu do korekty, co wiąże się z bezpośrednim uwzględnieniem zwiększonej podstawy opodatkowania lub podatku należnego w ewidencji.   

Korekta “in minus”

W przypadku, z którym podatnicy będą mieli zdecydowanie częściej do czynienia, korekta powoduje zmniejszenie podstawy opodatkowania lub podatku należnego (korekta „in minus”). Także taka korekta może zostać ujęta w księgach na różne sposoby. Można zastosować do korekty „in minus” oznaczenie „FP”, wtedy należy ją uwzględnić w wierszu dotyczącym wpisu raportu z kasy fiskalnej. Analogicznie, jak w przypadku korekty „in plus” podatnik może także w przypadku korekty „in minus” zrezygnować z oznaczenia „FP”. Będzie się to wiązało z bezpośrednim zmniejszeniem podstawy opodatkowania lub podatku należnego w ewidencji.  

 Oznaczenia stosowane w Nowym JPK sprawiają podatnikom wiele trudności. Na naszym blogu pojawił się już artykuł odnoszący się do oznaczeń grup towarowo usługowych GTU. Bardzo istotną zasadą jest konieczność stosowania oznacz GTU niezależnie od tego, czy faktura oznaczana jest w ewidencji znacznikiem „FP”. W kolejnych artykułach dotyczących JPK_V7 przedstawimy kolejne tematy, które pozwolą na uniknięcie błędów w przesyłanych przez podatników nowym JPK 

 

 

 

 

 

 

Błędy w nowym JPK – stosowanie oznaczeń „WEW”

By | JPK VAT | No Comments

Nie minął jeszcze termin do złożenia po raz pierwszy nowego Jednolitego Pliku Kontrolnego. Do 25 listopada należy przygotować i wysłać nowy JPK wraz z deklaracją. Obowiązujące od 1 października przepisy, nakładają na podatników nowe obowiązki. Wprowadzają nowy system kar. Dla każdego przedsiębiorcy niezwykle istotne staje się uniknięcie błędów, jakie mogą pojawić się wprzesyłanym do urzędu skarbowego JPK_V7. Starając się pomóc w bezbłędnym wypełnieniu ciążących na podatnikach obowiązków, rozpoczynamy nowy cykl artykułów, w którym po kolei omówimy pułapki związane z JPK, których można uniknąć. Prawidłowe stosowanie nowych oznaczeń jest jednym z najczęściej pojawiających się problemów. 

 

 

Przykłady stosowania oznaczeń „WEW” 

Rozporządzenie wykonawcze w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych wdeklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług wprowadza obowiązek oznaczania dowodów sprzedaży oraz dowodów nabycia stanowiące dokumenty wewnętrzne. Podatnik, dokumentując sprzedaż lub nabycie za pomocą dowodu wewnętrznego, powinien dokonać w nowym JPK oznaczenia „WEW”.

Do dowodów wewnętrznych, które należy oznaczać w ten sposób należą między innymi te, które dokumentują:

  • nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, 
  • dotyczące sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieewidencjonowanej za pomocą kasy rejestrującej (dokumenty zbiorcze), 
  • sprzedaż zwolnioną, dla której nie wystawiono faktury, 
  • sprzedaż na rzecz osób fizycznych, która jest zwolniona z ewidencji na kasie fiskalnej, tzw. sprzedaż bezrachunkową, 
  • dokonanie  rocznej  korekty  podatku  naliczonego  w  związku ze zmianą współczynnika odliczenia podatku naliczonego, 
  • dokonanie korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu towarów i usług dla celów działalności gospodarczej i działalności innej niż gospodarcza, 
  • dokonanie korekty podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu nieruchomości, jeżeli nastąpiła zmiana wykorzystania tej nieruchomości, 
  • dokonanie korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu pojazdu, 
  • dowody wewnętrzne lub noty dokumentujące rabaty pośrednie. 

Kiedy oznaczenie „WEW” jest obowiązkowe 

Jeżeli dokonana przez podatnika sprzedaż nie podlega fiskalizacji za pomocą kasy fiskalnej, a podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury, transakcja powinna zostać  ujęta w ewidencji VAT na podstawie dokumentu wewnętrznego. Do takiego dokumentu ma zastosowanie oznaczenie „WEW”Takie przypadki zostały wyszczególnione w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zwolnieniu z obowiązku ewidencji podlega między innymi, po spełnieniu określonych wymogów:

  • dostawa towarów w systemie wysyłkowym, 
  • dostawa produktów za pomocą urządzeń do sprzedaży automatycznej
  • świadczenie usług ubezpieczeniowych i finansowych. 

Należy pamiętać, że transakcje dotyczące świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT także podlegają obowiązkowi udokumentowania za pomocą dowodu wewnętrznego. Dokument taki w nowej strukturze JPK w polu “TypDokumentu” powinien zostać oznaczony jako „WEW”. Natomiast w polach obowiązkowych ,,NrKontrahenta oraz ,,NazwaKontrahenta” można wpisać słowo ,,BRAK”.  

Rabat pośredni i korekty a oznaczenie “WEW”

Zdarza się, że w obrocie gospodarczym stosowana jest praktyka rabatu pośredniego. Polega on na obniżce ceny  drugiemu wkolejności kupującemu. W przypadku rabatu pośredniego dokumentowanego za pomocą dowodu wewnętrznego lub noty, należy także zastosować oznaczenie „WEW”. Część podatników z pewnością spotka się z koniecznością dokonania korekt, które należy dokumentować dowodami wewnętrznymi. Należą do nich np. rocznkorekta podatku  naliczonego  w  związku ze zmianą współczynnika odliczenia podatku naliczonego. Należa do nich także – korekta kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu pojazdu. W nowym JPK_VAT korekty te wykazuje się zbiorczo zoznaczeniem „WEW”.  

Kiedy nie należy dokonywać oznaczenia „WEW” 

Odmiennie wygląda sytuacja w przypadku korekt, wynikających z tzw. ulgi za złe długi. Ponieważ podatnik jest zobowiązany do  wyszczególnienia faktur, na podstawie których dokonuje korekt, zarówno po stronie wierzyciela jak również dłużnika nie stosuje się oznaczenia „WEW”. Oznaczenia tego nie należy także stosować do oznaczania faktur wystawianych przez podatników. Nawet jeżeli są to faktury wystawiane dla osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej. Nie należy w ten sposób oznaczać również importu usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów czy dostaw, dla których podatnikiem jest nabywca 

Istotną zasadą, o której powinni pamiętać podatnicy jest brak możliwości jednoczesnego wystąpienia oznaczeń  „RO”, „WEW”, „FP” dla dokumentów sprzedażowych oraz „MK”, „WEW”, „VAT_RR” dla dokumentów zakupowych. 

Oznaczenie „RO” odnosi się do dokumentu zbiorczego wewnętrznego, zawierającego sprzedaż z kas rejestrujących. „FP” dotyczy  faktur dokumentujących sprzedaż zaewidencjonowaną przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Lterami „MK” oznacza się faktury wystawionych przez podatnika będącego dostawcą lub usługodawcą, który wybrał metodę kasową. Natomiast oznaczenie „VAT_RR” stosuje się do faktur dokumentujących nabycie produktów rolnych od rolnika ryczałtowego.  

Prawidłowe, zgodne z nowymi przepisami, dokonywanie oznaczeń pozostaje ważną kwestią. Rodzi ona  wiele pytań i wątpliwości. Przedsiębiorcy obawiając się nowych sankcji, o których pisaliśmy już wcześniej na naszym blogu szukają odpowiedzi, jak w sposób zgodny z przepisami wypełnić nałożone na nich obowiązki. W dalszych artykułach zamieścimy odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące błędów w JPK_V7.